SON DAKİKA
Hava Durumu
En son gelişmelerden anında haberdar olmak için 'İZİN VER' butonuna tıklayınız.

Vefasız olsada zaman

Yazının Giriş Tarihi: 25.07.2022 15:42
Yazının Güncellenme Tarihi: 25.07.2022 08:59

Annesi öldüğünde 6-7 yaşlarındaydı. Baba Kayhan çarşısında bakkalİiye dükkanı işletiyordu...Eşi ölünce, çocuğunu  zaman zaman   sabah erkenden  yanında dükkana götürür, akşamda beraber evlerine dönerlerdi

Baba sabah dükkanı açınca küçük, hasır tabureyi dükkanın önüne   koyar,  çocuğunuda   oraya oturturdu ...

Her sabah o dükkanın önünden fötr şapkalı elinde bastonu olan biri geçer, o geçerken  yan dükkanlardaki esnaflar da kapıya çıkarak onu selamlardı  Oda şapkasını çıkarır  karşılık verirdi...

 Bakkaliye dükanının  önündeki  küçük hasır taburedeki küçük çocuk babasına sorar " baba kim bu amca" babanın cevabı " o muharrir (yazar) bey oğlum " olur..

 Ve  o gün karar verir küçük , renkli gözlü, kıvırcık saçlı çocuk gazeteci olmaya.. 

 İşte o bakkaliye dükkanının önunde hasır taburede  oturan çocuk  Bursa medyasına ve TRT ye uzun yıllar hızmet veren 2005 yılı Kasım aynında kaybettiimiz  Niyazi Menteş'ti  mesleğe ilk başladığım yıllarda  Tayan kardeşlerin çıkardığı HABER gazetesinde  çalışırdı ...

  Aynı dönem mesleğe başladığım  rahmetli Kenan Atlıer'i, ziyarete gittiğimde Niyazi Ağabey İn masasının yanından sakınarak  geçerdim ..

Daha sonraları uzun yıllar beraber çalıştık... Çok  özel anılarımızı paylaştık ...Sabahlar  o çok sevdiği ıhlamur çayını içmek için odama gelir ,  ıhlamuru içerken    günlük gazetelere  bakar gündemi konuşurduk ...

Ama herşeyden çok   Niyazı ağabeyi öğlenleri  mutlaka yemeye   davet eder , onunla Bursayı gezerdik.

 Eski Bursa'yı anılarını,eski Bursa'nın sırlarını   ondan dinleme  şansını elde ederdim. Müthiş bir Bursa arşivi vardı özellıkle TRT de Bursa muhabiri olarak çalıştığı için   kamerası olan tek muhabirdi  80 li yılların  Bursa medyasında.

Önemli özelliklerinden biride günlük tutardı vefat edene kadar günlük tuttu.  

Bursa'nın hava durumundan ekonomiye kadar o günlüğe tüm olayları yazardı..   En büyük  isteğide yazarken ölmekti...

80 li yıllarda medyalarda   teknik  dijital dönüşüm başladığında  Niyazı ağabey  hiç  yadırgamadı hatta  "daktilo şeritlerınden ellerim  mürekkep oluyordu. Şimdi nasılda rahatmış" diye   sevinmişti.

Basak caddesinde Doğru Hakimiyet'te beraber çalıştığım dönemlerde masasının  yanına  o güne  kadar  çalıştığı gazetelerden aldığı kimlik kartlarını asmıştı   altınada     

 "herkes çocuklarına kat bırakıyor biz gazetecilerde kart" diye yazmıstı Niyazı ağabey  Medyanın kirlenmedıgı   saygınlığının oldugu bir dönemin  meslek büyüğümüzdü...

Niyazi ağabey in  kitaplarından birinde yazdığı gibi "VEFASIZ OLSADA ZAMAN"..

Bir muharirre gösterilen saygının  sonucunda gazeteci olan bir küçük çocuktan şimdilerde gazeteci  görunce yolunu değiştiren insanların  olduğu bir dönemi yaşıyoruz  gazetecilik mesleğinin eriyip gittiğine  şahit olduğumuz bır dönemdeyiz   ve artık hiç bir şey eskisi  gibi  olmayacak  önumuzdekı yıllarda..