Gökbilimciler, James Webb Uzay Teleskobu'nu (JWST) kullanarak Messier 57 olarak da bilinen ünlü Halka Bulutsusu'nun şimdiye kadarki en detaylı görüntülerini elde ettiler. Bu görüntüler, bulutsunun yapısı hakkında daha önce bilinmeyen şaşırtıcı detayları ve merkezindeki sırları ortaya koyuyor.
Gözlemler, bulutsunun merkezinde sadece ölmekte olan bir beyaz cüce değil, aynı zamanda bu yapının şekillenmesine yardımcı olan ikinci bir yıldızın varlığına dair güçlü kanıtlar sundu.
JWST'nin kızılötesi gözleri, bulutsunun ana halkasının dışında kalan ve yaklaşık on adet eş merkezli yaydan oluşan bir dış haleyi ortaya çıkardı. Bu yayların, her 280 yılda bir gerçekleşen düzenli madde atımları sonucu oluştuğu tahmin ediliyor.
Küçük Düğümler: Bulutsunun içinde kuyruklu yıldız benzeri düğümler adı verilen, hidrojen gazından oluşan yaklaşık 20 bin adet yoğun küme tespit edildi. Bu kümelerin her biri yaklaşık olarak Dünya kütlesinde.
Yıldız Ölümünün Geleceği: Halka Bulutsusu, Güneş gibi yıldızların ömürlerinin sonuna geldiklerinde nasıl bir kadere sahip olacaklarını gösteren bir laboratuvar niteliğinde. Bu yeni veriler, yıldızların dış katmanlarını uzaya nasıl fırlattığını ve kimyasal elementleri evrene nasıl yaydığını anlamamızı sağlıyor.
Araştırmayı yürüten ekip, bulutsunun iç yapısındaki bu karmaşıklığın sadece bir yıldızla açıklanamayacağını, merkezi yıldızın yanında bulunan bir yoldaş yıldızın yerçekimsel etkisiyle bu büyüleyici şeklin ortaya çıktığını belirtiyor.