5 SORU- 5 CEVAP…

Bu yazıda Analitik Psikoloji’nin kurucusu psikiyatr ve düşünür Carl Gustav Jung (1875-1961)’ un 5 sorusuna cevap arayacağız. İnsan ruhunu sadece kişisel geçmişiyle değil, ortak kültür ve tarihsel mirasla bir bütün olarak ele alan düşünürün sorularına cevap ararken; kendi gerçeklerimizle karşılaşmayı ve kendimizi sorgulayarak hayatımızı anlamlı kılmayı ümit ediyorum.

Jung’ un danışanlarına sorduğu sorular sırasıyla şöyleydi.

Soru 1-Neden hala olduğun kişi olarak kalmayı seçiyorsun?

Jung bu soruyla; kişiye “neden böylesin!” diye sormaktansa tutunduğu kişiliği neden seçtiğini ortaya çıkartmaya çalışır. Böylece kişiyi suçlamaktan ziyade sorumluluk almaya çağırır. Çünkü, her insan seçtiği tutumu bilinç dışı gizli bir kazançla ilişkilendirerek sergiler. O yüzden tanıdık bir acıyı, bilinmeyen iyiye tercih eder. Böylece tekrarladığı aynı hatalardan farklı sonuçlar çıkmasını bekler ve sürekli kendisi olarak kalmaya devam eder.

Soru 2- En büyük yaran kaybolsa… Sen kim olurdun?

Jung, bu soruyu kişinin özgürlükten duyduğu çıplak korkuyu ortaya çıkartmak için sormaktaydı. Çünkü biliyordu ki insanın en çok şikâyet ettiği acıları, zaman içeresinde kimliğinin bir parçasına dönüşür. Büyük bir ironidir bu. “Beni anlamıyorlar”, “bütün olumsuzluklar benim başıma geliyor”, “ben hep yalnızım,” şeklinde ifade edilen bu yakınmalar bir gün ortadan kalksa ne olurdu? Bu yakınmaların sahibi neyin arkasına saklanacaktı! Bu kişinin arkasına saklandığı yaralarını ortadan kaldırarak gerçek kimliğini ortaya çıkartmasını isteyen düşünür, bu soruyla kişinin gerçek kendisini görebilmesi için bir nevi ayna tutmaktadır. Zira, bu aynaya çoğu kişi gönüllü olarak bakmak istememektedir. Özgürlük, sorumluluk getirir. Ve kendisini saklamak her zaman sorumluluk almaktan kolaydır, iyidir!

Soru 3-Her gün hangi rolde yaşıyorsun?

Düşünüre göre ruh en çok, insan kendine yalan söylemeye başladığında yorulurmuş. Nasılsın? diye sorduklarında gerçekten iyi olmayıp da “İyiyim” deyip içten çöküyorsan… Kabul edemediğin şeyleri onaylamak zorunda kalarak içine atıp, öfke biriktiriyorsan… Ve sürekli rol yapmak durumunda kalarak kendin olamıyor, özünü kaybediyorsan… Bu rolleri bırak, samimi ve gerçek ol! Kaybetmeyi göze al ve gerçek kimliğinin bedelini öde! Çünkü rol yapmak yorar ve kendini asla oynayamazsın. Kendi hayatını yaşamamış insanların, gerçekten deneyimlemedikleri yaşamları için üzülmeleri çok büyük bir yanılsamadır.

Soru 4- Hangi korkuyla yüzleşmeyi reddediyorsun?

İnsan, bilinç demektir. Ancak, çoğu zaman bizi bilinç değil; gölgedeki taraf yönetir. Yani korkularımız… Korkularıyla yüzleşmeyen kişi yüzünü çevirdikçe, kararları korku vermeye başlar. Seçimlerin, hayatına aldığın ya da almadıkların, yürüdüğün yollar… Bunların çoğu bilincinin değil, korkularının tercihidir. Korkusuyla yüzleşmeyen aynı döngüyü yaşar durur. Kişi, kendisinden kaçmamalıdır. Kendi kararlarını yaşamak isteyen korkusuyla yüzleşmelidir. Yüzleşmeyi reddettiğin her korku, yüzüne bir maske daha ekleyecektir.

Soru 5- Kim oluyorsun, kimse bakmadığında?

Çevrene “uygun” birisi olmak için tükettiğin zamanını hiç hesapladın mı? Oysa, alkışa, başkalarının onayına ve oluruna ihtiyacın yok! Gerçek benliğini gölgeden çıkart! Kendi kendinle konuşmalarını hatırla! Yalnızken, kendinle konuştuğun kadar samimi ol! Hiçbir şey için kılıf arama. Kendi gerçekliğini, kendin için yaşa ve varlığını kendin için tüket!

Velhasıl;

Sorulara verdiğimiz cevaplar özelinde kendi hayatımızın muhasebesini yapalım. Lafı fazla uzatmadan da son kelamımızı edelim. Her insanın yolculuğu kendinedir. Kendimize yaptığımız yolculuğun amacına hizmet etmesi, hakikatimizin insanlığa yararlı olması, kendimizi gerçekleştirme adına yaptığımız yolculuğumuzun gerçek sahibi olabilmeyi temenni ediyor,

Afetsiz günler diliyorum…